Scroll to Content

Veel woningen in de Oosterparkwijk zijn nog niet toekomstbestendig of geschikt voor langdurige zorg. In 2017 is tien procent van de inwoners in de Oosterparkwijk 65 jaar of ouder. Het is bekend dat leeftijd een belangrijke voorspeller is voor de zorgvraag en zorgzwaarte. De verwachting is daarom dat binnen 10 jaar het aantal zorgbehoevenden en de zwaarte van de zorg in de wijk sterk zal toenemen door een verdubbeling van het aantal 65-plussers. Met het oog op de verwachte toename van het aantal ouderen in de wijk is het belang van het toegankelijk houden van bestaande woningen dus groot. Per woningtype moet gekeken worden welke aanpassingen er noodzakelijk en mogelijk zijn om een deze zorggeschikt te maken. Het overgrote deel van de woningen in de wijk (58%) is en blijft in het bezit van van woningcorporaties, waarvan een groot deel eigendom is van woningcorporatie Nijestee. Met name de verscheidenheid aan corporatiewoningen vormt een grote uitdaging. Om woningen zorggeschikt te maken worden in de huidige situatie de woningen met minimale ingrepen aangepast of voorzien van eenvoudige hulpmiddelen. Zo wordt bijvoorbeeld een traplift geplaatst om de badkamer op de bovenverdieping toegankelijk te houden, in de badkamer enkele wandbeugels gemonteerd en verlichting in huis verbeterd om de kans op vallen te verkleinen. De gemeente is verantwoordelijk voor het dragen van deze kosten.Je kunt je afvragen of blijven wonen in een deels aangepaste woning de meest optimale situatie voor de zorgbehoevende bewoner en zijn of haar omgeving is, omdat de geschetste situatie beperkt houdbaar is. Het is namelijk bekend dat met het toenemen van de leeftijd de kans op beperkingen en zwaardere zorg toeneemt. Uiteindelijk zal de woning daar niet voldoende op aangepast kunnen worden. Immers, een badkamer op de bovenverdieping is ondanks de beschikbaarheid via een traplift geen ideale oplossing. Een duurzamere oplossing is dat de bewoner gelijkvloers in de eigen woning kan blijven wonen. De woning is dan kleiner en overzichtelijker, met als groot voordeel dat deze volledig zorggeschikt kan worden gemaakt.

Om zo’n transformatie mogelijk te maken introduceren we de pluswoning. Hierbij wordt de huidige woning gesplitst. Zo ontstaan er twee woningen in plaats van één. Er wordt een entree toegevoegd om de twee woningen individueel te ontsluiten en de onderste woonlaag wordt zorggeschikt gemaakt. In de tuin komt een aanbouw met een nieuwe, drempelloze entree en een badkamer voor de zorgbehoevende. De tuin wordt kleiner, maar is daardoor makkelijker te onderhouden. De bovenetage van de woning (de gerealiseerde autonome tweede woning) wordt gebruikt om nieuwe bewoners in de wijk te huisvesten. Door dit ‘pluswonen’ wordt betaalbare woonruimte geboden aan bijvoorbeeld starters, expats of studenten; doelgroepen waarvoor het aanbod in de wijk momenteel niet voldoet aan de vraag. Tegelijk krijgt de huidige bewoner een woning die geschikt is gemaakt voor de specifieke zorgbehoefte, binnen een vertrouwde omgeving. Het is de verwachting dat er hierdoor een hogere ervaren mate van gezondheid en kwaliteit van leven wordt ervaren. De mix van bestaande en nieuwe bewoners, jong en oud, kwetsbaren en niet-kwetsbaren bieden kansen om eenzaamheid te bestrijden en sociale betrokkenheid te stimuleren. Zo zorgen we voor een opleving van de kracht van de volksbuurt: naar elkaar omkijken en voor- en met elkaar zorgen: noaberschap anno nu, Care2Share.

Tenslotte, door het ombouwen tot pluswoning te combineren met renovatie, onderhoud en verduurzaming van de woning, kan worden toegewerkt naar de doelstellingen van de corporaties om in 2020 gemiddeld energielabel B te hebben (Convenant Energiebesparing Huursector), in 2035 energieneutraal te zijn (Groningen Energieneutraal 2035) en in 2050 CO2-neutraal te zijn (overheid). Woningen die geschikt zijn om te transformeren tot pluswoning staan bijvoorbeeld in de Zonnebloemstraat, Irislaan, Merelstraat en Gerbrand Bakkerstraat.

Lees verder bij het volgende onderdeel: Ruimte voor nieuwe, slimme woonzorgconcepten